Wednesday, February 6, 2008

I m not there


Πολύ καιρό είχα να βγω από το σινεμά με την αίσθηση που είχα πριν από είκοσι χρόνια ύστερα από μια ταινία του Γκονταρ, του Aντονιόνι ή του Φελίνι. Μου συνέβη στην αβαν πρεμιέρ του I am not there, της ταινίας του Todd Haynes για τον Μπομπ Ντίλαν.

Πρόκειται για ένα έργο που θα διχάσει ακόμα και τους φαν του μεγάλου τραγουδιστή. Ένα φιλμ το οποίο δεν απευθύνεται στο ευρύ κοινό και το οποίο ισως δημιουργήσει προβλήματα κατανόησης σε κάποιον που δεν γνωρίζει εν λεπτομέρεια τη ζωή και το έργο του Ντίλαν. Για κάποιον όμως που εχει μεγαλώσει ΜΕ τον Ντίλαν, με την γαλλική νουβελ βαγκ και με τους μεγάλους Ιταλούς σκηνοθέτες, το φιλμ είναι ένα ακατέργαστο διαμάντι, η με διαφορά καλύτερη ταινία της χρονιάς μαζί με εκείνη των αδελφών Κοεν που επίσης έχω δει και θαυμάσει.

Ο υπότιτλος θα έπρεπε να έχει είναι Bringing it all back home μια και το έργο τελειώνει με τον «Ντίλαν» και τις έξι περσόνες του συμπυκνωμενες να αντιμετωπίζουν τους δαίμονες τους (του).

Δεν είναι τυχαίο ότι ο ίδιος ο μουσικός ενέκρινε το σενάριο. Φυσικά δεν εχει καμιά σχέση με τις κινηματογραφικές βιογραφίες γνωστών θρύλων όπως του Τζονι Κας η του Τσαρλι Παρκερ.

Ο λάτρης του Ντιλαν αλλα και του σινεμα θα βρει σε κάθε καρέ δεκάδες αναφορές στη ζωή του μουσικού συνυφασμένες μ ένα μοναδικό τρόπο. Το φιλμ εχει πολλά σουρεαλιστικά στοιχειά αλλα και μία εσωτερική λογική που σπάει κοκάλα. Η αγαπημένη φράση «ΚΑΙ Άλγεβρα ΚΑΙ Φωτιά» βρίσκει εδώ το κινηματογραφικό της αντίστοιχο. Μια ταινία ωστόσο που προϋποθέτει συμμετοχή και προσοχή, ο θεατής, για να απολαύσει πρέπει να αποποηθεί τον τιτλο he has to be constantly there, να είναι διαρκώς ΕΚΕΙ.

Όσο για τις έξι περσόνες που ζητούν κινηματογραφιστή, εδώ βρίσκεται όλη η μαγεία του Haynes. Πήρε ένα τεράστιο ρίσκο και βρήκε νικητής και τροπαιούχος. Το ένα πρόσωπο χωνεύεται αριστουργηματικά στο άλλο, με την μικρή ισως εξαιρεση του Αρθουρ.

Μια ταινία που μοιάζει με το καλύτερο τραγούδι του Ντιλαν. Ποιο είναι; Διαλέγετε και παίρνετε.

ΥΓ Η «αλα 8 ½» σκηνή με την Κειτ Μπλανσετ στον κήπο είναι ένα από τα ομορφότερα πραγματα πού έχω δει τα τελευταία χρόνια στο σινεμά.


10 comments:

Φλήναφος said...

Σπέυδω..

VITA MI BAROUAK said...

Την περίμενα με λαχτάρα!
Και αυτό και τον Φονικό Κουρέα που βγαίνει επίσης σήμερα...

Roadartist said...

Θα τη δώ οπωσδήποτε :)

Φαίδρα φις said...

καλημέρα,
το είχα στο μυαλό μου το φιλμ,
θα το δω σήμερα και θα επιστρέψω ad hoc.

λολιτα said...

οντως πρεπει ναναι πολυ καλη ταινια!

apomeinaria said...

Είναι ακριβώς όπως τα λες, ταινία για λίγους και για έχοντες μια σχετική προπαίδεια. Δυστυχώς δεν ανήκω σε αυτούς τους λίγους και έτσι δεν μπόρεσα να την καταλάβω... Ωστόσο, θα συμφωνήσω ότι η σκηνή με την Κέιτ Μπλάνσετ στον κήπο είναι ονειρική, πραγματικά μαγευτική.

Φαίδρα φις said...

δυσκολεύτηκα να παρακολουθήσω το φιλμ, ίσως έφταιγα εγώ, ίσως η πολυσύνθετη λήψη, η "οπτική γωνία της κάμερας",αγνοώ...κι επιπλέον έχω την εντύπωση ότι το φάσγανο δεν έφτασε βαθιά, ως το κόκκαλο...αν και προσωπικά πήγα με τον αντιστρόφως ανάλογο προϊδεασμό...
με αποπροσανατόλισε λίγο ο "ευπαθής" εξίσου και μετέωρος πυρήνας του που, όσο κι αν προσπάθησα,δεν κατάφερα να τον ανακαλύψω ως ενιαίο...
σίγουρα η φιγούρα του Ντύλαν θυμίζει "είδωλο σε σπασμένο καθρέφτη"...
το σάουντρακ είναι αρκετά ενδιαφέρον-θα μπορούσαν να γίνουν και πιο δυνατές κι εκκεντρικές διασκευές, κατά την άποψή μου-
και πάλι στρεφόμενη στην ουσία,δεν ξέρω αν έφυγα, εντοπίζοντας κάπου την ψυχή του Ντύλαν ως ακέραια...Μπορεί όντως και στην πραγματικότητα να είναι και ο ίδιος ένα "φανταστικό πρόσωπο" της ζωής του και να εμπεδώνει τους ρόλους του εαυτού του και γι' αυτό-όπως από σας πληροφορήθηκα-συγκατατέθηκε σχεδόν χωρίς όρους στο γύρισμα του φιλμ...
τέλος, και εν γένει πιστεύω ότι το φιλμ "αλληθώρισε" λίγο...
η σκηνή με την Μπλάνσετ είναι θρίαμβος...

χαιρετισμούς

Rainman said...

Επίσης το διπλό cd του soundtrack με τις διασκευές δεν είναι καταπληκτικό?

Yannis Petsas said...

Ακούω Dylan από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου και πάντα είχα την αίσθηση ότι ήμουν ο μόνος της παρέας. Αναφορές σαν αυτή λένε πως τα πράγματα μπορεί να είναι κι αλλιώς.
Τυχαία – ανακατασκευάζοντας το δικό μου γυρόφερνα στα blogs – έπεσα πάνω στο δικό σου και συγκεκριμένα στην ανάρτηση για τον Dylan. Δεν μπόρεσα ν’ αντισταθώ και την αναδημοσίευσα στο: http://moogtimes.blogspot.com/
Σκέφτηκα να σ’ ενημερώσω.
Ελπίζω να μην σε πειράζει η αναδημοσίευση.
Την καλημέρα μου.

disa said...

情趣用品,情趣,情趣用品,成人漫畫,免費A片,色情網站,色情遊戲,情色文學,麗的色遊戲,色情,色情影片,同志色教館,色色網,色遊戲,自拍,本土自拍,kk俱樂部,後宮電影院,後宮電影,85cc免費影城,85cc免費影片,免費影片,免費小遊戲,免費遊戲,小遊戲,遊戲,好玩遊戲,好玩遊戲區,A片,情趣用品,遊戲區,史萊姆好玩遊戲,史萊姆,遊戲基地,線上遊戲,色情遊戲,遊戲口袋,我的遊戲口袋,小遊戲區,手機遊戲,貼圖,A片下載,成人影城,愛情公寓,情色貼圖,情色,色情網站,色情遊戲,色情小說,情色文學,色情,aio交友愛情館,色情影片,臺灣情色網,寄情築園小遊戲,情色論壇,嘟嘟情人色網,情色視訊,愛情小說,言情小說,一葉情貼圖片區,情趣用品,情趣,色情漫畫,情色網,情色a片,情色遊戲,85cc成人片,嘟嘟成人網,成人網站,18成人,成人影片,成人交友網,成人貼圖,成人圖片區,成人圖片,成人文章,成人小說,成人光碟,微風成人區,免費成人影片